Maroussiotis

Φωτογραφικό αφιέρωμα στο πρόσφατο παρελθόν του Δήμου Αμαρουσίου, το οποίο στηρίζεται αποκλειστικά σε φωτογραφίες που δημοσιεύονταν παλαιότερα στα πολυτελή περιοδικά που εξέδιδε η διοίκηση Τζανίκου. Αρκετά από τα “έργα” των φωτογραφιών υπάρχουν ακόμα και σήμερα για να τα “εγκαινιάζει” η διοίκηση Πατούλη. Μερικά χρησιμοποιήθηκαν από τον κόσμο του Αμαρουσίου και… ξεχάστηκαν. Κάποια άλλα, έμειναν… στις φωτογραφίες.
Σκοπός του αφιερώματος: Να δείξει στους καινούργιους μαρουσιώτες, ποια θα είναι η τύχη των όποιων “έργων” παρουσιάζει η σημερινή διοίκηση Πατούλη στα δικά της πολυτελή περιοδικά.
Αφορμή του αφιερώματος: Ο τακτικός επισκέπτης του blog με το ψευδώνυμο “Αθμονεύς”, ο οποίος παρέπεμψε τους άλλους επισκέπτες του blog στην ιστοσελίδα του Δήμου… για να ενημερωθούν για τα έργα της διοίκησης Πατούλη.
Η συμβολή και συμβουλή μου: Μη μασάτε! Από φωτογραφίες χορτάσαμε. Βγείτε στους δρόμους και τις πλατείες και δείτε τι συμβαίνει και αν όλα ανταποκρίνονται στην… πραγματικότητα.
(Σημ: Τα μεγέθη των φωτογραφιών ποικίλουν, όπως και στα τζανίκια περιοδικά)

Ίδιες προδιαγραφές με τις σημερινές του κ. Πατούλη για ένα κέντρο δροσερότερο κατά 2 - 3 βαθμούς και βεβαιωμένο με το Urban Heat Island Report (;?!)

Πλατεία Πολυδρόσου: Η δημοφιλέστερη φωτογραφία των τζανίκιων περιοδικών και άλμπουμ. Αργότερα καταστράφηκε για να κτιστεί. Το κτίσμα (υπόσκαφο) γκρεμίστηκε από τη διοίκηση Πατούλη η οποία τον Ιούλιο 2010 ανάπλασε την πλατεία στη μορφή που είχε (ευτυχώς).

Ονειρική φωτογράφιση της πλατείας Γαρδέλη, η οποία πριν το 1990 θύμιζε δασάκι απλησίαστο από τους νοικοκυραίους.

Η πλατεία Αγίας Λαύρας, όπου είχε γίνει και η πρώτη έκθεση Κεραμικής. Άλλη μια “πρώην απλησίαστη” πλατεία.

Αυτή είναι άραγε η πλατεία πίσω από το Αμαλίειο;

Μη ξεχάσω και τους “γραφικούς” και σκιερούς πεζόδρομους που θυμίζουν επαρχιακά αστικά κέντρα.

Η οδός Μεγάλου Αλεξάνδρου, που πρόσφατα… αλλάχθηκε, γιατί δεν άρεσε φαίνεται.

Το κέντρο ανακύκλωσης του Δήμου στην οδό Αμαρουσίου-Χαλανδρίου, υπάρχει ακόμα. Πιθανόν να το εγκαινιάσει αυτή, ή η επόμενη διοίκηση.

Το Πνευματικό Κέντρο επί της οδού Βορείου Ηπείρου, το οποίο εγκαινιάστηκε για δεύτερη φορά από το ζεύγος Πατούλη, ως Κέντρο Γευσιγνωσίας, αν θυμάστε.

Φωτοβολταϊκά στη στέγη του Συνεδριακού Κέντρου, λίγο πιό κάτω από τους Αγίους Αναργύρους, για αυτόνομη ενέργεια. Ούτε αυτά λειτούργησαν, ούτε το Συνεδριακό. Η διοίκηση Πατούλη έβαλε καθαρίστριες στην αρχή της θητείας και το καθάρισαν. Σήμερα…?;!

Υπόγειο πάρκινγκ: Το όνειρο κάθε διοίκησης. Αυτό είναι του Δημαρχείου. Το μόνο που λειτουργεί σωστά. Όχι τόσο λαμπερό όσο δείχνει.

Γραφείο πληροφοριών της Δημοτικής Συγκοινωνίας (του μεγαλύτερου έργου Τζανίκου). Έχει αλλάξει θέση 3 - 4 φορές. Την 5η μπορεί να το εγκαινιάσει κάποια διοίκηση.

Λεωφορείο φυσικού αερίου (είχε δύο): Μέχρι και στα μπάνια πήγαιναν τα καλοκαίρια οι μαρουσιώτες μ’ αυτά τα λεωφορεία. Η διοίκηση Πατούλη τα απόσυρε. Κυκλοφορούσαν, είπαν, παράνομα.

Κινητό παιδιατρείο. Σήμερα είμαστε έδρα του Δικτύου Υγείας ΟΤΑ.

Κινητό παιδιατρείο: Λεπτομέρεια εσωτερικού

Το πρώτο ΚΕΠ στην Ελλάδα άνοιξε στο Μαρούσι. Σήμερα, έχουμε άλλα δύο περιφερειακά. Υπάγονται στο υπουργείο Εσωτερικών.

Προαύλιο παιδικού σταθμού.

Κι άλλος παιδικός σταθμός.

Κι άλλος. Οταν εξελέγη ο Τζανίκος είχαμε 2 ή 3. Τους έκανε 13!

Σχολή Πληροφορικής, στην περιοχή Εργατικών Πολυκατοικιών. Πρωτοπορεία για το Μαρούσι, την εποχή εκείνη.

Καθαριότητα: Το μεγάλο ατού του Τζανίκου, τότε. Προσέξτε και τις επόμενες φωτογραφίες.

Κατακόκκινες στολές ο Ολυμπιακάκιας Τζανίκος. Δεν τις είδα ποτέ! Εκτός αν είναι αυτές που φοράνε.. σήμερα.

Στόλος οχημάτων καθαριότητας.

Κι άλλος στόλος οχημάτων.

Πυροσβεστικό όχημα από την εποχή που δεν υπήρχε ο θεσμός της “εταιρικής ευθύνης” (ανακάλυψη των εταιριών για δωρεές που εκπίπτουν της εφορίας) και δεν μας τα χάριζαν.

Περίπτερο της “Αναπτυξιακής Αμαρουσίου” στην Έκθεση Θεσσαλονίκης. Η εταιρία αυτή ήταν αποτέλεσμα Συνεργασίας Ιδιωτικού και Δημόσιου Τομέα πολύ καιρό πριν τον Άκη Παυλόπουλο και τις εξαγγελίες περί ΣΔΙΤ.

Σινε-Φωτόπουλος: Κανείς δεν ήξερε πριν 20 χρόνια ότι υπήρχε Ευρωπαϊκό Δίκτυο Δημοτικών Κινηματογράφων χορηγούμενων για να προβάλλουν ευρωπαϊκές και εθνικές ταινίες (γι αυτό και το φτηνό εισιτήριο). Η προηγούμενη διοίκηση το ήξερε. Η διοίκηση Πατούλη το πρώτο καλοκαίρι (2007) τον άνοιξε Αύγουστο, μέχρι να καταλάβει πως λειτουργούσε τόσα χρόνια.

Τι γίνεται μ’ αυτό το θεσμό, βρε παιδιά; Δεν τον βλέπουμε πιά, ή δεν υπάρχει πλέον;

Μακέτα “έργων”. Σαν αυτές που βλέπουμε και σήμερα…

Σελίδα περιοδικού, που προβάλει τα έντυπα… που διαφήμιζαν πρωτοσέλιδα το “έργο” της Σχολής Προηγμένης Τεχνολογίας (AMSAT). Άααλλη σχολή αυτή…

Εξώφυλλο τζανίκιου περιοδικού, που αναφέρει ότι οι πρώτοι απόφοιτοι της Σχολής “εργάζονται ήδη”.

Να και φωτογραφία από μάθημα της AMSAT. Τι να πιστέψουμε πιά;

Μέχρι και γραφείο (Θυρίδα Επιχειρηματικής Δραστηριότητας) που θα τους βοηθούσε να γίνουν επιχειρηματίες υπήρχε στο Δήμο Αμαρουσίου.
………………………
Αφιερωμένο (χωρίς τη χρήση photoshop) σε όλους αυτούς, που στηρίζονται στις φωτογραφίες έργων και όχι στην πραγματικότητα. Αυτή ήταν η “φωτογραφική πραγματικότητα” της προηγούμενης διοίκησης του Δήμου Αμαρουσίου μέσα από περιοδικά της εποχής εκείνης. Kαι μακριά από το blog, ο χαρακτηρισμός του “τζανικικού”, παιδιά. Έτσι;