Maroussiotis

«Όσον αφορά τη χρήση της πλατείας από τους νέους που κάνουν skate, η δική μας άποψη είναι ότι σε αυτή την πλατεία όλοι έχουν θέση (…) Οι πολίτες και οι περίοικοι είναι αυτοί, οι οποίοι απαιτούν από τον Δήμο την προστασία της σημερινής φυσιογνωμίας της πλατείας Ηρώων. Και σε αυτήν την απαίτηση των συμπολιτών μας, είμαστε ως Διοίκηση αποφασισμένοι να ανταποκριθούμε. Η πλατεία Ηρώων ανήκει σε όλους τους Μαρουσιώτες».

Αυτά απαντά το Γραφείο Τύπου του Δήμου Αμαρουσίου, σε επιστολή δημότη για την πλατεία Ηρώων, σε τοπική εφημερίδα και ξεχνά ότι στην πλατεία είχε κατασκευαστεί με μαρμαρόπλακες μια σκακιέρα, με τα λεφτά των δημοτών, εκεί που άλλοτε υπήρχαν πλάκες Καρύστου, με τα λεφτά των δημοτών και στη συνέχεια κολλήθηκε πράσινη μοκέτα, με λεφτά των δημοτών, για να απομακρυνθούν τα παιδιά με τα skates, που όμως συνεχίζουν να μαζεύονται στον υπόλοιπο χώρο της πλατείας, γεγονός που έρχεται σε αντίφαση με τις φράσεις περί «απαιτήσεως των δημοτών», περί «φυσιογνωμίας της πλατείας» και περί «η πλατεία ανήκει σε όλους».

Όλες οι πλατείες ανήκουν σε όλους τους Μαρουσιώτες, αλλά σ’ αυτούς που τη χρησιμοποιούν περισσότερο, όπως γίνεται με όλες τις πλατείες.

Σε όλους ανήκει και η πλατεία Κασταλίας, αλλά εκεί δεν συχνάζουν skateboarders, γιατί είναι κατειλημμένη από τα καφενεία των αργόσχολων.

Σε όλους ανήκει και η πλατεία Γαρδέλη, αλλά δεν συχνάζουν skateboarders, γιατί συγκεντρώνονται γονείς με παιδάκια για την Παιδική Χαρά.

Σε όλους ανήκει και η πλατεία Αγίας Λαύρας, αλλά οι skateboarders δεν την πλησιάζουν, πάλι λόγω Παιδικής Χαράς, αλλά και λόγω της διαμόρφωσής της.

Σε όλους (έπρεπε να) ανήκει και η πλατεία Εθνικής Αντίστασης, αλλά αυτή έχει καταληφθεί από καφετερίες από το σταθμό μέχρι εκεί που χαμηλώνει η γέφυρα του σταθμού, οπότε πού να κάνουν skating τα παιδιά; Ανάμεσα στις πολυθρόνες; Ή πάνω στη γεφυρούλα-διακόσμηση;

Ας αφήσουν, λίγο τα γραφεία τους, οι συντάκτες του Γραφείου Τύπου του Δήμου Αμαρουσίου, και ας περπατήσουν να δουν πως διαμορφώνονται οι «φυσιογνωμίες» στις πλατείες, για να μη γράφουν σαχλαμάρες κι αηδίες, νομίζοντας ότι οι Μαρουσιώτες δεν καταλαβαίνουν

Επειδή, είναι η ίδια η διοίκηση του Δήμου, που διαμορφώνει τη «φυσιογνωμία» μιας πλατείας, όταν χωρίζει με πέτρινα παρτέρια μια πλατεία για να μη τσακώνονται όσοι έχουν σκέρτσο με αυτούς που είχαν καφενέδρα σε πλατεία, ούτε να πλακοστρώνει κομμάτι πλατείας για να βάλει νάιλον τέντες μια σουβλακερί, που δεν είχε που την κεφαλήν της κλίναι πριν από την ανάπλαση.

This entry was posted on Saturday, January 30th, 2010 at 9:40 pm and is filed under Χρήσεις γης. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.